Synopsis of the movie KALASINA MANASULU (1968)

'కలసిన మనసులు' (1968) చిత్ర కథాంశం

రామాపురం గ్రామంలో మోతుబరి వెంకటరత్నం (రేలంగి). కొడుకు శేఖర్ (జగ్గయ్య), మనవరాలు లక్ష్మి (బేబీ శంతికళ) తప్ప ఆ ఇంట్లో మరో ప్రాణి లేదు. లక్ష్మి బాగోగులు చూసేందుకు ఆయాగా నిర్మల (వాణిశ్రీ) వస్తుంది. నిర్మల అన్నయ్య రాము (శోభన్‌బాబు) పట్నంలో వెంకటరత్నం దయాధర్మాలతో చదువుతుంటాడు. ఆ ఊళ్లోనే ఉండే రిటైర్డ్ హెడ్‌మాస్టర్ కోరికల కొండలరావు (అల్లు రామలింగయ్య) ఏకైక పుత్రిక లీల (భారతి) పంతులమ్మగా పనిచేస్తుంటుంది. రాము, లీల చిన్ననాటి చెలిమితో పెద్దయ్యాక ప్రేమలో పడ్డారు. కోరికల కొండలరావుకు కోరికలు జాస్తి. తనకు కాబోయే అల్లుడు అర్హతలంటూ బ్లాక్‌బోర్డుపై ఓ దండకం రాసి వాటిని కూతురి చేత నిత్య పారాయణం చేయిస్తూ ఉంటాడు.
పట్నంలో బీకాం పరీక్ష రాసిన రాము ఇంటికి వస్తూ దారిలో మూర్తీ అండ్ కంపెనీ మేనేజర్ ఆనంద్ (రామ్మోహన్)ను దొంగల బారి నుండి కాపాడటమే కాక ఆస్పత్రిలో తన రక్తం ఇచ్చి ప్రాణదానం చేస్తాడు. రాము నిజాయితీకి, త్యాగనిరతికి ఆకర్షితుడైన ఆ కంపెనీ యజమాని రాముకు తన కంపెనీలో ఉద్యోగం ఇస్తాడు.
రాము ఆహ్వానంపై అతని ఇంటికి వచ్చిన ఆనంద్, అక్కడ లీలను చూసి, ఆమెను రాము చెల్లెలు నిర్మలగా భ్రమించి ప్రేమిస్తాడు. ప్రేమ పర్యవసానం - ఆనంద్, నిర్మల వివాహం. తీరా తాళికట్టబోయే సమయంలో నిర్మలను చూసిన ఆనంద్ 'ఇదంతా మోసం' అంటూ పెళ్లిపీటల మీదనుంచి లేచిపోతాడు. ఆ అవమానం కలిగించిన దుఃఖంతో నిర్మల తల్లి మరణిస్తుంది. పచ్చని కల్యాణమంటపం శోకానికి నిలయం కాగా, నిర్మలకు పెళ్లి చేశాకే తను వివాహం చేసుకుంటానని చివరి క్షణాల్లో తల్లికి మాటిస్తాడు రాము.
ఎందుకిలా చేశావని ఆనంద్‌ను నిలదీస్తాడు రాము. పేరు ఏదైనా తను చూసిందీ, ప్రేమించిందీ లీలననీ, ఆమె కూడా తనను ప్రేమించిందనీ, దానికి నిదర్శనం కూడా ఉందనీ దబాయిస్తాడు ఆనంద్. దీంతో నిర్ఘాంతపోయిన రాము భగ్న ప్రేమికుడిలా బాధను అనుభవిస్తుంటాడు. లీలను ఆనంద్ ప్రేమిస్తున్నట్లు తెలుసుకున్న అతని తల్లి కోర్కెల కొండలరావుతో మాట్లాడి లీల, ఆనంద్ పెళ్లి నిశ్చయం చేస్తుంది. ఈ విషయం తెలుసుకున్న లీల తన హృదయంలో రాముకు తప్ప మరొకరికి చోటులేదని ఆనంద్‌కు తేల్చిచెప్పి, ఆనంద్ తన ప్రేమకానుకను ఇచ్చింది నిర్మలకేనని రుజువుచేస్తుంది. దాంతో కథ సుఖాంతం.

తారాగణం: శోభన్‌బాబు, భారతి, వాణిశ్రీ, జగ్గయ్య, రామ్మోహన్, రేలంగి, అల్లు రామలింగయ్య, హేమలత, రావి కొండలరావు, గుంటూరు వెంకటేశ్, బేబీ శాంతికళ
సంగీతం: మాస్టర్ వేణు
నిర్మాత: ఎమ్మెస్ రెడ్డి
దర్శకుడు: కమలాకర కామేశ్వరరావు
బేనర్: కౌముది పిక్చర్స్
విడుదల తేదీ: 11 అక్టోబర్

Sobhan Babu and his desire

శోభన్‌బాబు - సినిమా హాలు

హైదరాబాద్‌లో సినిమా థియేటర్ కట్టాలని ఒకప్పటి అందాల నటుడు దివంగత శోభన్‌బాబు అభిలషించారు. అయితే అది కార్యరూపం దాల్చలేదు. చిత్రసీమ అంతా హైదరాబాద్ తరలివచ్చినా ఆయన మాత్రం చెన్నైని విడిచిపెట్టలేదు. చివరివరకు అక్కడే గడిపారు. 1975 సెప్టెంబర్‌లో హైదరాబాద్‌లోని సారథీ స్టూడియోలో ఏర్పాటుచేసిన సమావేశంలో ఆయన మాట్లాడుతూ హైదరాబాద్‌లో తగిన స్థలాన్ని నిర్ణయించి ఆధునిక వసతులతో ఒక చక్కని థియేటర్‌ను నిర్మించదలచినట్లు ప్రకటించారు. కానీ తర్వాత ఎందుకనో ఆయన ఆ పనిని విరమించుకున్నారు. 'హలో గురూ' సినిమా తర్వాత సినిమాల నుంచి స్వచ్ఛందంగా తప్పుకున్నారు. తన కుమారుణ్ణి సైతం సినిమా రంగానికి దూరంగా ఉంచారు. సినిమాల ద్వారా సంపాదించిన డబ్బును చెన్నైలోని పలు ప్రాంతాల్లో స్థలాలు, భవనాలపై వెచ్చించారు. మరింత డబ్బు గడించారు. ఆయన చూపిన బాటలోనే మరో నటుడు మురళీమోహన్ హైదరాబాద్‌లో రియల్ ఎస్టేట్, భవన నిర్మాణ రంగంలో రాణించారు.

Interview With Writer Y Venkata Ram

- ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ, 16 అక్టోబర్ 2015

Cinema: Extraordinary Writer Mullapudi Venkata Ramana

ఆయన మాట రమణీయం

నాటకంలో విజువల్ కన్నా శబ్దానికి ప్రాధాన్యం ఎక్కువ. కారణం సినిమాలోలా దూరంగా ఉన్నవాళ్లకు రంగస్థలం మీద నటులు సరిగా కనిపించరు. అందుకని సంభాషణలు ఎక్కువ ఉండాలి. అదే సినిమా విషయానికి వస్తే ఒక విజువల్‌తో వంద మాటలు పలికించవచ్చు. అంటే ఒక బొమ్మ వంద మాటల పెట్టు. దీన్ని దృష్టిలో పెట్టుకొని సంభాషణలు రాసినవాళ్లు చరిత్రలో గొప్ప రచయితలుగా నిలిచారు. అలాంటి అరుదైన సినీ రచయిత ముళ్లపూడి వెంకటరమణ. 'అందరికీ నచ్చే స్థాయిలో, అందరికీ అర్థమయ్యే రీతిలో ఉంటేనే అది మంచి స్క్రిప్టు' అని ఆయనే ఒకచోట చెప్పారు. అలాంటి మంచి స్క్రిప్టులు ఆయన కలం నుంచె అనేకం జాలువారాయి.

"నేను డైలాగ్ రైటర్ అయినప్పటికీ మొదట మనసులో బొమ్మ గీసుకుని దానికెంత కావాలో అంతే డైలాగులు రాస్తాను'' అని రమణ చెప్పుకున్నారు. బాపుతో జట్టు కట్టకముందే ఆయన పలు ఉత్తమ చిత్రాలకు కథ, సంభాషణలు సమకూర్చారు. 'సాక్షి' నుంచి 'శ్రీరామరాజ్యం' వరకు ఆయన బాపుతో ప్రయాణించారు. ఎన్నో కళాఖండాల రూపకల్పనలో బాపు సగమైతే, తను మరో సగమయ్యారు. రమణ స్క్రిప్టులో స్పష్టంగా కనిపించే అంశం ఎక్కడ మాట అవసరమో అక్కడే డైలాగ్ రావడం. ఆయన రచన చేసిన సినిమాల్లో హీరోల కంటే విలన్లే ఎక్కువగా మాట్లాడతారు. ఉదాహరణకు 'ముత్యాల ముగ్గు' తీసుకోండి. అందులో హీరో హీరోయిన్లు శ్రీధర్, సంగీత ఎక్కువగా మాట్లాడరు. విలన్ రావు గోపాలరావు తెగ మాట్లాడేస్తుంటాడు. ఆ పాత్రకు మాటే ఊపిరి. అయినప్పటికీ ఆ పాత్ర 'ఆకాశంలో మర్డర్ జరిగినట్టు లేదూ' అంటూ విజువల్‌తోనే పరిచయమవుతుంది. అప్పటివరకు రావు గోపాలరావు వేరు. 'ముత్యాల ముగ్గు' నుంచి రావు గోపాలరావు వేరు. ఆ సినిమా కంటే ముందు మరో సినిమాలో ఇదే తరహా విలన్ కేరక్టర్ మనకు కనిపిస్తుంది. ఆ సినిమా 'బుద్ధిమంతుడు' కాగా, ఆ విలన్ నాగభూషణం. ఆయన వేసిన పాత్రపేరు ప్రెసిడెంట్ శేషాద్రి. చేసేవి తప్పుడు పనులు కావడంతో, వాటిని కప్పిపుచ్చడానికి అబద్ధాలనూ, మోసాన్నీ ఆశ్రయిస్తూ తెగ వాగేస్తూ ఉంటాడు. ఆ పాత్రను నాగభూషణం అభినయించిన తీరు అనితర సాధ్యం.

గుడికీ, బడికీ మధ్య పోటీ

బాపు-రమణ కాంబినేషన్‌లో వచ్చిన చిత్రాల్లో 'బుద్ధిమంతుడు'ది విశిష్ట స్థానం. ఈ చిత్రానికి రమణ కథ, మాటలు రచిస్తే, బాపు దర్శకత్వంతో పాటు స్క్రీన్‌ప్లే సమకూర్చారు. ఈ కథలో రమణ ఆస్తికతకూ, నాస్తికతకూ మధ్య, గుడీకీ, బడికీ మధ్య పోటీ పెట్టారు. ఆస్తికతకు, నాస్తికతకు ప్రతీకలుగా నిలిచిన ఇద్దరు అన్నదమ్ములు - మాధవయ్య, గోపి (నాగేశ్వరరావు ద్విపాత్రాభినయం) పాత్రలను సృష్టించారు. ఈ రెండింటిలో ఆయన ఏ పాత్రవైపు మొగ్గారనేది ఆసక్తికరం. ఆస్తికుడైన మాధవయ్యను అమాయకుడిగా మలిచిన రమణ నాస్తికుడైన గోపిని మొదట నీతి నిజాయితీలు కలిగిన వాడైనప్పటికీ జల్సారాయుడిగా మలిచారు. 'భూమ్మీద సుఖపడితే తప్పులేదురా.. బులపాటం తీర్చుకుంటే తప్పులేదురా' అంటూ సావాసగాళ్లతో ఖుషీఖుషీగా తిరిగే అతను అన్యాయాన్ని సహించలేడు. నిజాయితీని వదలడు. నాయిక పాత్ర రాధ (విజయనిర్మల)తో ప్రణయం కారణంగా జల్సాలకు స్వస్తి చెప్పి 'బుద్ధిమంతుని'గా మారతాడు గోపి. ఆ తర్వాతే అతనికి కష్టాలు మొదలవుతాయి. అపార్థంతో రాధ దూరమవుతుంది. అన్న మాధవయ్య "వాళ్ల కులమేమిటి? మన కులమేమిటి? వర్ణ సంకరం చేస్తావా? మన గౌరవ మర్యాదలు మంట గలుపుతావా?'' అని తమ్ముడి మీద కేకలేస్తాడు. అన్న కాళ్లమీద పడి క్షమాపణలు చెప్పమంటుంది తల్లి. "అమ్మా. నేను తప్పులు చేస్తూ విచ్చలవిడిగా తిరుగుతున్నంత కాలం నన్ను హెచ్చరించడానికి కూడా ఎవరికీ ధైర్యం లేకపోయింది. ఇప్పుడు తప్పులు దిద్దుకుని బుద్ధిమంతుడనై మంచి దారిన నడవబోతే అందరూ తలో రాయీ వేస్తున్నారు. నేనెవరికి క్షమాపణ చెప్పుకోవాలమ్మా. దేనికోసం క్షమాపణ చెప్పుకోవాలి. ఆనాడు తప్పులు చేసినందుకా? ఈనాడు బుద్ధిగా ఉన్నందుకా? చెప్పమ్మా'' అంటాడు గోపి ఆవేదనగా.

నిజం రాణిస్తుంది

తన వద్దకు వచ్చిన రాధ, దేవుని నగలను తనే దొంగిలించాడన్నట్లు మాట్లాడితే "నీటిబొట్టు ఇసుకలో పడితే ఇంకిపోతుంది. సముద్రంలో పడితే ఆనవాలు లేకుండా పోతుంది. అదే ముత్యపు చిప్పలో పడితే ముత్యమై ప్రకాశిస్తుంది. నిజం కూడా అంతే. సమయం, సందర్భాన్ని బట్టి రాణిస్తుంది'' అని బాధపడతాడు గోపి. దేవుడు ఉన్నాడని నిరూపించడానికి మాధవయ్య "సరిగ్గా ఈ రాత్రి పన్నెండు గంటలకు గుడి గోపురం మీదున్న కలశం పైకి లేస్తుంది. నా స్వామి అసత్యం కాదు. మహిమ ముమ్మాటికీ జరుగుతుంది. అలా జరగని పక్షంలో నా స్వామి పాదాలపై నా ప్రాణం విడుస్తాను" అని భీకర ప్రతిజ్ఞ చేస్తాడు. అన్నయ్య చనిపోకూడదనీ, భక్తుల విశ్వాసం వమ్ము కాకూడదనీ, గుడి వెనుకనుంచి పైకెక్కి, గోపురం కలశాన్ని పైకి లేపి, దించుతాడు గోపి. దీనిని చూసిన మాధవయ్య దేవుణ్ణీ, తననూ, భక్తుల నమ్మకాన్నీ అవమానించావని తమ్ముణ్ణి తూలనాడతాడు. "అన్నయ్యా. నేను మనిషిని. చదువు సంస్కారం లేని సామాన్యుణ్ణి. దేవుడు ఉన్నాడో, లేడో అని విమర్శించే శక్తిలేని వాణ్ణి. నాకు తెలిసిన దేవుడు నా అన్నయ్యే. నా అన్నయ్యను దక్కించుకోవాలనుకున్నాను అంతే. ఇది మోసమే అయితే, అపచారమే అయితే, దైవ ధిక్కారమే అయితే నీ ఇష్టమొచ్చిన శిక్ష విధించు'' అంటాడు. ఇలా గోపి పాత్రను ఆదర్శవంతంగా, అదే సమయంలో శక్తిమంతంగా మలచారు రమణ.

మానవసేవే మాధవసేవ

ఆస్తికులంతా మంచివాళ్లు కారు, నాస్తికులంతా చెడ్డవాళ్లు కారు అని రమణ ఈ కథతో నిరూపించే ప్రయత్నం చేశారనిపిస్తుంది. గుడికీ, బడికీ మధ్య పోటీ పెట్టినా ఊరికి రెండూ కావాలనిపిస్తారు. అందుకు తగ్గట్లే పరమభక్తితో, అమాయకత్వంతో మూఢునిలా వ్యవహరించిన మాధవయ్యలో పరివర్తన కలిగేట్లు ఆ పాత్రను మలిచారు. తన ముందు ప్రత్యక్షమైన కృష్ణునితో తన తమ్ముడు భ్రష్టుడైపోయాడనీ, వర్ణ సంకరానికి కూడా ఒడిగట్టాడనీ ఆవేదన చెందుతాడు మాధవయ్య. 'మరైతే నువ్వు వర్ణ సంకరం చెయ్యడం లేదా?' అని ప్రశ్నించిన కృష్ణుడు (శోభన్‌బాబు) "నేను క్షత్రియుల ఇంటి పుట్టాననీ, గోపాలుర ఇంట పెరిగాననీ నువ్వెరుగవా?'' అనడుగుతాడు. మాధవయ్యకు జ్ఞానోదయం కలుగుతుంది. "సర్వాంతర్యామివి. నా అజ్ఞానాన్ని మన్నించు. అన్ని జీవుల్లోనూ, అన్ని జాతుల్లోనూ నీవేనని, అంతా ఒక్కటేననీ నాకు తెలియజెప్పావు. ఈ క్షణం నుంచీ సర్వ కులాలనూ, సర్వ మతాలనూ సమానంగా గౌరవిస్తాను'' అంటాడు. తమ్ముడితో "మానవసేవే మాధవసేవ. మానవ కోటి సుఖ సంతోషాలే భగవంతునికి నిజమైన ఆనందం'' అని చెబుతాడు. కథకు ప్రయోజనం ఉండాలని నమ్మే రచయిత కాబట్టే రమణ తన కథల్లో మంచికి పెద్దపీట వేసి, మంచి విషయాలను చెప్పే ప్రయత్నం చేస్తారు. సందర్భానికి తగ్గట్లుగా ఈ చిత్రంలో ఆయన రాసిన సంభాషణలు గొప్పగా రాణించాయి. నటీనటులు కూడా తమ పాత్ర పరిధుల మేరకు వాటిని పలికి, సంభాషణలు రక్తికట్టేలా చేశారు.

'ఆమ్యామ్యా' ఇందులోనిదే

ఈ సినిమాలో రామలింగం (అల్లు రామలింగయ్య) లంచం ఆశిస్తూ చెప్పే 'ఆమ్యామ్యా' అనే మాట నేటికీ లంచానికి పర్యాయపదంగా మారిన సంగతి తెలిసిందే. అయితే ఆ పదం సృష్టికర్త తాను కాననీ, సినిమాలో ఆ మాట పలికిన అల్లు రామలింగయ్యదేననీ రమణ చెప్పారు. "ఆ మాట నా ఎక్కౌంటులో పడిపోయింది. నాకు పేరొచ్చేసింది'' అని ఆయన రాసుకున్నారు. నేడు ఆయన మన మధ్య లేకపోయినా రమణీయమైన ఆయన మాటలు మన హృదయాల్లో ఎన్నటికీ నిలిచే ఉంటాయి. మాధవయ్య, గోపి పాత్రల్లో అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, శేషాద్రిగా నాగభూషణం ప్రదర్శించిన అభినయం, రమణ సంభాషణలు, బాపు దర్శకత్వ ప్రతిభ, మిగతా సాంకేతిక నిపుణుల సామర్థ్యం కలిసి 'బుద్ధిమంతుడు'ను వంద రోజుల సినిమాగా నిలబెట్టాయి. విడుదలై నెల తిరక్కుండానే 60 వేలు ఓవర్‌ఫ్లో వచ్చిందంటే 1969లో అది చాలా పెద్ద మొత్తమే.

- ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ, జూన్ 28, 2014

Cinema: The Evergreen Item Girl Jyothi Lakshmi

ఎవర్‌గ్రీన్ ఐటం గాళ్

ముప్పై అయిదేళ్ల క్రితం.. అంటే 1973లో శోభన్‌బాబు హీరోగా వచ్చిన 'ఇదా లోకం' సినిమాలోని 'గుడి ఎనక నా సామి గుర్రమెక్కి కూకున్నాడు..' పాట ఆంధ్ర ప్రేక్షక లోకాన్ని ఉర్రూతలూగించింది. ఆ పాటకు నర్తించింది.. అప్పటి మేటి శృంగార తార జ్యోతిలక్ష్మి. ఇన్నేళ్ల తర్వాత ఆ పాట 'కుబేరులు' అనే సినిమాలో రీమిక్స్ అవుతోంది. పల్లవిని యథాతథంగా ఉంచి, చరణాలు మార్చి భాస్కరభట్ల రవికుమార్ రాసిన ఆ పాటకు నర్తించింది.. వేరెవరో కాదు.. మళ్లీ జ్యోతిలక్ష్మే. 'అదెలా సాధ్యం!' అని చాలామంది ఆశ్చర్యపోవచ్చు. పాతికేళ్ల వయసులోని అప్పటి జ్యోతిలక్ష్మి ఇప్పుడు ఆరు పదుల వయసులోనూ వొంటి విరుపులతోనూ, నాట్య విలాసంతోనూ ఆ పాటకు నర్తించింది. ముంబైకి చెందిన తస్లీమా షేక్ అనే అందమైన డాన్సర్‌తో ఈ పాటకు ఆమె నర్తిస్తుంటే సెట్స్ మీద ఉన్నవాళ్లంతా చప్పట్లు కొట్టకుండా ఉండలేకపోయారు. కొంత కాలం గ్యాప్ తర్వాత తెలుగు సినిమాల్లోకి వచ్చిన ఆ స్టార్ డాన్సర్ తన అంతరంగాన్ని ప్రత్యేక ఇంటర్వ్యూలో 'నవ్య' ఎదుట ఆవిష్కరించింది. ఆసక్తికరమైన ఆ విశేషాలు...

నేను తమిళ అయ్యంగార్ల కుటుంబంలో పుట్టా. మా అమ్మా నాన్నలకు మొత్తం ఎనిమిది మంది సంతానం. నేనే పెద్దదాన్ని. అందరికంటే జయమాలిని చిన్నది. ఎనిమిది మందిలో ఐదుగురం ఆడపిల్లలం. చిన్నతనంలోనే నన్ను మా మేనత్త ఎస్.పి.ఎల్. ధనలక్ష్మి పెంపకం తీసుకుంది. ఆమె వద్దే పెరిగా. ఆమె అప్పటికే మంచి హీరోయిన్. ఆ తర్వాతే జ్యోతిని కాస్తా జ్యోతిలక్ష్మినయ్యా. పేరుపొందిన ప్రొడ్యూసర్, డైరెక్టర్ టి.ఆర్. రామన్న మా అన్నయ్యే (పెద్దమ్మ కొడుకు). నేను ఐదేళ్ల వయసులో ఉన్నప్పుడు ఆయనే ఎంజీఅర్ సినిమా.. పేరు గుర్తులేదు.. అందులో ఒక పాటలో డ్యాన్స్ చేయించాడు. ఎనిమిదేళ్లప్పుడు శివాజీ గణేశన్ సినిమా 'కార్తవరాయన్ కథ'లో డ్యాన్స్ చేశా. ఆ తర్వాత పెద్దయ్యాక 1963లో విడుదలైన తమిళ చిత్రం 'పెరియ యిడత్తు పెణ్'తో మళ్లీ సినిమాల్లోకి వచ్చా. ఆ సినిమాలో ఎంజి రామచంద్రన్ హీరో. అందులో నగేశ్ సరసన వల్లి అనే పాత్ర చేశా. అది కామెడీ రోల్. ఆ పాత్ర నాకు బాగానే గుర్తింపు తెచ్చింది. నాకు గుర్తున్నంత వరకు తెలుగులో చేసిన తొలి సినిమా 'పెద్దక్కయ్య'. అది 1967లో వచ్చింది. అందులో డ్యాన్సర్‌గా చేశా. చిన్నప్పుడే నేను రామయ్య పిళ్లె దగ్గర భరతనాట్యం నేర్చుకున్నా. అందువల్ల సినిమా డ్యాన్సులు నాకు కష్టమనిపించలేదు. వాటికోసం ప్రత్యేకంగా ట్రైనింగ్ తీసుకోకపోయినా భరతనాట్యమే అందుకు ఉపకరించింది. అందుకే ఎటువంటి క్లిష్టమైన డ్యాన్స్‌నైనా చేయగలిగా.

నాకు పోటీ నా చెల్లెలే

ఇప్పటివరకు తెలుగు, తమిళ, కన్నడ, మలయాళ, హిందీ భాషల్లో వెయ్యికి మించి పాటల్లో నర్తించా. వీటిలో హీరోయిన్‌గా చేసిన సినిమాలు ఇరవై వరకు ఉంటాయి. తమిళంలో హీరోయిన్‌గా పది సినిమాల వరకు చేశా. ఎంజీఆర్‌తో 'తలైవా'లో జయలలితతో పాటు హీరోయిన్‌గా చేశా. అలాగే శివజీ గణేశన్‌తో సెకండ్ హీరోయిన్‌గా నటించా. తెలుగులో కృష్ణ గారితో 'మొనగాడొస్తున్నాడు జాగ్రత్త', 'హంతకులు దేవాంతకులు' సినిమాల్లో హీరోయిన్‌గా నటించే అవకాశం వచ్చింది. హరనాథ్‌తో 'పుణ్యవతి', రామకృష్ణతో 'పిల్లా? పిడుగా?' వంటి సినిమాల్లో హీరోయిన్‌గా నటించా. సంఖ్యాపరంగా చూసుకుంటే ఎక్కువగా కృష్ణగారి సినిమాల్లో చేశాను. డైరెక్టర్ల విషయానికి వస్తే ఎక్కువగా కె.ఎస్.ఆర్. దాస్ దర్శకత్వంలో నటించా. అప్పట్లో ఫైటింగ్ సినిమాలంటే నేను తప్పకుండా ఉండేదాన్ని. ఫైటింగ్ సీన్లలో నేనే స్వయంగా నటించేదాన్ని. డూప్‌ని ఎప్పుడోగానీ ఉపయోగించేవాళ్లు కాదు. విజయలలిత, హలం వంటి వాళ్లున్నా నాకు ప్రధాన పోటీ నా చెల్లెలు జయామాలినియే. అప్పట్లో నేను గర్భవతిగా ఉండి, కొద్ది రోజులు సినిమాలకు దూరమయ్యా. ఆ టైంలోనే జయమాలిని సినిమాల్లోకి వచ్చి సక్సెసయ్యింది. అందం తనకు ప్లస్ పాయింట్. కొన్ని నెలలకు నేను తిరిగి సినిమాల్లోకి వచ్చేశా. అప్పట్నించీ మా మధ్య పోటీ ఉండేది. అయితే ఈ విషయంలో మేమిద్దరమూ ఒకరి పట్ల ఒకరం అసూయ చెందింది లేదు. చాలా సినిమాల్లో కలిసే డాన్సులు చేశాం. ఒకర్ని మించి ఒకరం బాగా డాన్స్ చేయాలని తపన పడేవాళ్లం. అందుకే మా పాటలు అంతగా పాపులర్ అయ్యాయి. మా డాన్సులు అంతగా పేరు తెచ్చుకున్నాయి. నేనింకా సినిమాల్లో కొనసాగుతున్నా, తను మాత్రం ఇక సినిమాల్లో నటించకూడదని నిర్ణయం తీసుకుంది. పెళ్లి చేసుకొని చెన్నైలోనే ఉంటోంది. సమయాన్నంతా కుటుంబానికే కేటాయిస్తోంది. తనకు ఒక మనవడున్నాడు.

ఎక్స్‌పోజింగ్‌కు ఇబ్బంది పడలేదు

నా కూతురు జ్యోతిమీనా కూడా జయ బాటే పట్టింది. నా వారసురాలిగా డాన్సర్‌గా అడుగు పెట్టినప్పటికీ, మీనాకు ఈ ఫీల్డ్ అంతగా నచ్చలేదు. అందుకే తనకు పెళ్లి చేసేశా. హాయిగా కాపురం చేసుకుంటోంది. తనకు ఒక పాప. ఇటీవలి కాలంలో నాకు తెలుగులో గ్యాప్ వచ్చిందన్నది నిజం. అయితే తమిళంలో అడపాదడపా చేస్తూనే ఉన్నా. తమిళ టీవీ సీరియల్స్‌తో పాటు తెలుగులో 'మా ఇంటి మహాలక్ష్మి', 'ఓం నమో వెంకటేశాయ' వంటి సీరియల్స్ చేశా. రాజశేఖర్ హీరోగా నటించిన 'శేషు' తర్వాత మళ్లీ తెలుగులో నటించడం ఇదే. నేను డాన్స్ చేసిన పాటలన్నీ నాకిష్టమైనవే కానీ, ఎన్టీఆర్ సినిమా 'సర్దార్ పాపారాయుడు'లోని 'జ్యోతిలక్ష్మి చీర కట్టింది.. ఆ చీరకే సిగ్గేసింది' పాటంటే నాకు చాలా ఇష్టం. ఎందుకంటే ఆ రోజుల్లో నేను చీరకట్టడమనేది ఒక సెన్సేషన్. ఆ పాట అప్పట్లో బాగా పాపులర్. ఏ మూలకు వెళ్లినా ఆ పాట చాలా కాలం వినిపించింది. "ఐటం సాంగ్స్ అంటే ఎక్స్‌పోజింగ్ తప్పనిసరి కదా.. ఇన్ని పాటలు ఎలా చేయగలిగారు?" అని మీతో పాటు ఒకరిద్దరు నన్నడిగారు. డాన్సర్‌గా చేయడమంటే ఎక్స్‌పోజింగ్ తప్పదని తెలుసు. మొదటే ప్రిపేరయ్యాను కాబట్టే తొలినాళ్ల నుంచీ ఇప్పటిదాకా ఎక్స్‌పోజింగ్‌కు కానీ, కురచ దుస్తులు వేసుకోవడానికి కానీ నేనెన్నడూ ఇబ్బంది పడలేదు. ఎందుకంటే డాన్సింగ్‌ని నేను వృత్తిగా, పనిగా భావించాను కాబట్టి. అందుకే నాలుగు దశాబ్దాలుగా కెరీర్ కొనసాగించగలిగా. అదే హీరోయిన్‌గా అయితే ఇప్పుడు మీకు కనిపించేదాన్నా!

అదే నా ఆరోగ్య రహస్యం

ఆ రోజుల్లోని ట్రెండు ప్రకారం ఆ క్లబ్ సాంగ్స్ ఎలా బాగుండేవో, ఇప్పటి ట్రెండు ప్రకారం ఈ ఐటం సాంగ్సూ బాగుంటున్నాయి.  మధ్యలో కొంత కాలం ఐటం సాంగ్స్ వెనుకపట్టు పట్టినా, మళ్లీ ఇప్పుడు వాటికి మంచి రోజులు నడుస్తున్నాయి. అందుకే నాకు మళ్లీ అవకాశాలొస్తున్నాయి. 'ఈ వయసులోనూ ఎందుకు ఈ డాన్సులు చెయ్యడం?' అని మీరడగవచ్చు. చేసే ఓపిక ఉంది కాబట్టే చేస్తున్నా. చేస్తూనే ఉంటా. ఓపిక లేనప్పుడు మానేస్తా. అదెప్పుడనేది చెప్పలేను. హీరోయిన్ సహా అన్ని రకాల పాత్రలూ చేశా. హీరో మాదిరిగా ఫైట్లు, డాన్సులు చేశా. వచ్చిన ప్రతి అవకాశాన్ని కాదనకుండా చేశా. అందువల్ల ఫలానా రకం పాత్ర చేయలేదనే అసంతృప్తి నాలో లేదు. ఆహారాన్ని మితంగా తీసుకోవడమే నా ఆరోగ్యం వెనుక ఉన్న రహస్యమంటాను. ఇంటి పనులు నేనే చేసుకుంటా. అందుకే ఒంటిని ఇప్పటికీ కాపాడుకోగలుగుతున్నా. రాజా హీరోగా నటిస్తున్న 'జగన్మోహిని'లో నమిత తల్లిగా నటిస్తున్నా. నమిత జగన్మోహిని అన్నమాట. ఈ సినిమా తెలుగు, తమిళం.. రెండు భాషల్లోనూ తయారవుతోంది. అలాగే శ్రీనివాసరెడ్డి డైరెక్ట్ చేస్తున్న 'కుబేరులు'లో ఐటం సాంగ్ చేశా. ఒకప్పుడు నేను 'ఇదా లోకం' సినిమాలో డాన్స్ చేయగా, బ్రహ్మాండంగా పాపులర్ అయిన 'గుడి యెనక నా సామి గుర్రమెక్కి పోతున్నాడు'కు ఇది రీమిక్స్ సాంగ్. ముప్పై ఐదేళ్ల తర్వాత అదే పాటకు మళ్లీ నేనే డాన్స్ చెయ్యడం కొత్తగానూ, ఆనందంగానూ ఉంది. అలాగే దాసరి నారాయణరావుగారి సినిమా 'మేస్త్రి'లో హీరో బామ్మగా నటిస్తున్నా.
ఇప్పటి తరానికి నా గురించి పెద్దగా తెలిసి ఉండకపోవచ్చు. కానీ ఒకప్పుడు రెండు దశాబ్దాల పైగా నా ఆట పాటతో దక్షిణాది ప్రేక్షకుల్ని మురిపించాను, మైమరపింపజేశాననే తృప్తి ఉంది. 'ఆ సినిమాలో జ్యోతిలక్ష్మి పాట ఉందా?' అని మగవాళ్లు అడిగేవాళ్లంటే.. అంతకంటే ఒక సినిమా డాన్సర్‌గా నాకు కావలసిందేముంది! ఈ తరం ప్రేక్షకుల హృదయాల్లోనూ స్థానం పొందాలనేది ఇప్పటి నా లక్ష్యం.

- నవ్య వీక్లీ, డిసెంబర్ 3, 2008

కేఎస్ఆర్ దాస్ కన్నుమూత

సీనియర్ డైరెక్టర్ కె.ఎస్.ఆర్. దాస్ కన్నుమూశారు. అనారోగ్యం కారణంగా కొద్ది రోజులుగా చెన్నైలోని అపోలో ఆస్పత్రిలో చికిత్స పొందుతూ శుక్రవారం రాత్రి (జూన్ 8) తుదిశ్వాస విడిచారు. ఆయన 1936 జనవరి 5న నెల్లూరు జిల్లా వెంకటగిరిలో జన్మించారు. 1966లో 'లోగుట్టు పెరుమాళ్లకెరుక' సినిమాతో దర్శకుడిగా పరిచయమయ్యారు. సూపర్ స్టార్ కృష్ణతో అత్యధికంగా 30 పైగా సినిమాలకు దర్శకత్వం వహించారు. 'మోసగాళ్లకు మోసగాడు' సినిమా ఆయనకు అమితమైన కీర్తి ప్రతిష్టలు తెచ్చింది. తెలుగులో యాక్షన్ సినిమాల ఒరవడికి ఆయనే ఆద్యుడిగా నిలిచారు. ఎన్టీఆర్, శోభన్‌బాబు, చిరంజీవి, కృష్ణంరాజు, మోహన్‌బాబు, రజనీకాంత్ వంటి హేమాహేమీలను డైరెక్ట్ చేశారు.

మరలిరాని లోకాలకు మల్లెమాల

'కవికి గర్వము ముంజేతి కంకణమని/ఉర్వి నెవరికి తలవంచకుండ బ్రతికి'న సహజకవి మల్లెమాల సుందరరామిరెడ్డి మరి లేరు. తెలుగు చిత్రసీమకు రాశిలో తక్కువైనా ఆణిముత్యాల్లాంటి సినిమాల్నీ, పాటల్నీ అందించిన ఎమ్మెస్ రెడ్డి మరలిరాని లోకాలకు తరలిపోయారు. తెలుగు సినిమా మరో కురువృద్ధుణ్ణి కోల్పోయింది. పోయిన ఆదివారం భారతీయ సినిమా ఎవర్‌గ్రీన్ రొమాంటిక్ స్టార్ దేవానంద్‌ని కోల్పోతే, ఈ ఆదివారం కవి, రచయిత, నిర్మాత ఎమ్మెస్ రెడ్డిని తెలుగు సినిమా కోల్పోయింది. నెల్లూరు జిల్లా వెంకటగిరి తాలూకాలోని అలిమిలి అనే మారుమూల గ్రామంలో 1924 ఆగస్టు 15న జన్మించారు మల్లెమాల సుందరరామిరెడ్డి. తల్లిదండ్రులు రంగమ్మ, రామస్వామిరెడ్డి. ఎంతగా చదువుకోవాలన్నా ఏదో ఓ అవాంతరంతో ఆయన చదువు సాగలేదు. తర్వాత చిన్న చిన్న వ్యాపారాలు చేశారు. 30 లక్షల మంది బలయిన బెంగాల్ కరువుపై సుంకర సత్యనారాయణ, వాసిరెడ్డి భాస్కరరావు రాసిన బుర్రకథకి ప్రభావితులై తంబుర చేతబట్టి ఆ బుర్రకథ చెప్పి పది వేల రూపాయలు సేకరించి కలకత్తాకు పంపారు. నెల్లూరు జమీన్ రైతు వారపత్రిక ప్రభావంతో జమీందారీ వ్యతిరేక భావాలను అలవర్చుకొని 'మాకొద్దీ జమీందారి పెత్తనం. అది/రద్దు కావాలి తప్పకుండ తక్షణం' అన్న గేయాన్ని రాశారు. దాన్ని విన్న ప్రకాశం పంతులు 'సహజకవి'గా మల్లెమాలను సంబోధించారు. అది ఆయనకు సార్థక నాయధేయంగా మారింది.

సినీ రంగంలో ఎగ్జిబిటర్‌గా అడుగుపెట్టి గూడూరులో సుందరమహల్ అనే థియేటర్‌ను నిర్మించి, 1963 డిసెంబర్‌లో ప్రారంభించారు. ఆ థియేటర్ ద్వారా గూడూరులో తొలిసారిగా కొత్త చిత్రాల్ని విడుదల చేశారు ఎమ్మెస్ రెడ్డి. 1964లో చిత్ర నిర్మాణ సంస్థ కౌముది ఆర్ట్ పిక్చర్స్‌ను స్థాపించి, దానిపై తొలిగా తమిళ చిత్రం 'కుమరిప్పెణ్'ను 'కన్నెపిల్ల'గా డబ్‌చేసి, 1966 డిసెంబర్ 26న విడుదల చేశారు. అదే రోజు విడుదలైన ఎన్టీ రామారావు సినిమా 'కంచుకోట' పోటీని తట్టుకొని ఆ సినిమా వంద రోజులు ఆడి, లాభాలు తెచ్చింది. ఆ తర్వాత 'కొంటెపిల్ల', 'కాలచక్రం' అనే డబ్బింగ్ చిత్రాలు విడుదల చేసిన ఆయన 1968లో శోభన్‌బాబు, వాణిశ్రీ జంటగా 'భార్య' చిత్రాన్ని నిర్మించి, స్ట్రయిట్ సినిమాల నిర్మాతగా మారారు. అది బాగా ఆడింది. ఆ తర్వాత లాభనష్టాలకు అతీతంగా అనేక చిత్రాల్ని నిర్మించారు. తను నిర్మించిన పలు చిత్రాల్లో ఆయన గేయ రచయితగానూ గొప్పగా రాణించారు. 'అంకుశం'లో ముఖ్యమంత్రిగా నటించి, నటుడిగానూ సమర్ధత చూపారు.
1964 నుంచీ చిత్రసీమలో ఉన్నప్పటికీ ఆయన ఎక్కువ సినిమాలు నిర్మించలేక పోవడానికి కారణం వివిధ సంఘాల్లో బాధ్యుడిగా ఉండటమే. సౌత్ ఇండియన్ ఫిల్మ్ అసోసియేషన్ కార్యవర్గ సభ్యుడిగా, దక్షిణ భారత చలనచిత్ర రచయితల సంఘాధ్యక్షుడిగా, తెలుగు నిర్మాతల మండలి అధ్యక్షునిగా, ఫిల్మ్‌నగర్ కో-ఆపరేటివ్ హౌసింగ్ సొసైటీ అధ్యక్షునిగా, ఫిల్మ్ డెవలప్‌మెంట్ కార్పొరేషన్ (ఎఫ్.డి.సి.) ఛైర్మన్‌గా ఆయన చిత్రసీమకు ఇతోధిక సేవలందించారు. ఎఫ్‌డిసికి పనిచేస్తున్న కాలంలోనే దానికి సొంత భవన నిర్మాణాన్ని పూర్తిచేసి, సెన్సార్ బోర్డు ఆఫీసును అందులోనే ఏర్పాటు చేయించారు. సెన్సార్ చిత్రాల పరిశీలనకు ఓ మినీ థియేటర్‌ను సైతం అందులో నిర్మించారు. బంజారాహిల్స్‌లో ప్రభుత్వమిచ్చిన స్థలంలో రెండేళ్లు శ్రమించి 'శబ్దాలయ' పేరుతో రికార్డింగ్ థియేటర్, డబ్బింగ్ థియేటర్, ఎడిటింగ్ రూములు కట్టారు. సినిమా ప్రాసెసింగ్‌లో అది తనవంతు సేవ చేస్తూ ఉంది.

ఇక రచయితగా తెలుగు భాషకు ఆయన చేసిన సేవ చిన్నదేమీ కాదు. 'మల్లెమాల రామాయణం', 'వృషభ పురాణం', 'నిత్య సత్యాలు', 'తేనెటీగలు', 'మంచు ముత్యాలు', 'అక్షర శిల్పాలు', 'ఎందరో మహానుభావులు', 'వాడని మల్లెలు' వంటి పద్య, గద్య పుస్తకాలు వెలువరించారు. అయితే ఇటీవల ఆయన రాసిన స్వీయ చరిత్ర 'ఇదీ నా కథ' సినీ రంగంలో కలకలం సృష్టించింది. తను పనిచేసిన నటీనటులు, దర్శకులతో తన అనుభవాలను ఉన్నదున్నట్లు ఆయన రాయడం చాలామందిని నొప్పించింది. వివాదాలకు దారితీసింది. జమున, శోభన్‌బాబు, చిరంజీవి, జూనియర్ ఎన్టీఆర్, గుణశేఖర్ వంటి లబ్ద ప్రతిష్టుల వల్ల తను ఎదుర్కొన్న చేదు అనుభవాల్ని అందులో ఆయన ఉటంకించారు. ఏదేమైనా నిక్కచ్చిగా, ముక్కుసూటిగా, నిర్భీతిగా వ్యవహరించే ఆయన స్వభావానికి 'ఇదీ నా కథ' ఓ బలమైన నిదర్శనం.
-ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ (చిత్రజ్యోతి), డిసెంబర్ 12, 2011

రాలిపోయిన మల్లెమాల

విధికి శిరసు వొంచి విధిలేని స్థితిలోన
పదునొకండు యేండ్ల ప్రాయమందె
చదువు మానివేసి సంసార భారమ్ము
మూపు నందు దాల్చి మోయ వలసె!
..అని చెప్పుకొన్నా ఇష్టంగా సంసార సాగరాన్ని ఈదుతూనే సాహితీ లోకానికీ, తెలుగు భాషకూ అపార సేవచేసిన సుందరరామిరెడ్డి ఇకలేరు. 11 ఏళ్ల వయసులోనే చదువు మానివేసానని చెప్పి.. ఎంతో చదువుకున్న వారికంటే గొప్పగా.. 'ఎంత కమ్మని భాష మనది.. ఎదను కదిపే భాష మనది' .. అంటూ కమ్మని తేటతెలుగు వినిపించిన సహజ కవి అస్తమించారు. 
ఐదువేలకు పైగా పాటలు, పద్యాలతో తుది శ్వాస వరకూ సాహితీ సేద్యం చేసిన చలన చిత్ర శ్రామికుడు శాశ్వతంగా విశ్రమించారు. తెలుగు చిత్రసీమకు ఆణిముత్యాల్లాంటి సినిమాల్నీ, పాటల్నీ అందించిన మేటి నిర్మాత.. 'మల్లె-మాల' సాహితీ సౌరభాలు ఇక గుబాళించవు. మల్లెమాలగా సుప్రసిద్ధుడైన ఎమ్మెస్‌రెడ్డి (87) ఆదివారం ఉదయం 8 గంటలకు హైదరాబాద్‌లోని తన స్వగృహంలో తుదిశ్వాస విడిచారు. కొంతకాలంగా ఆయన అస్వస్థతతో ఉన్నారు. ఆయనకు భార్య సౌభాగ్యమ్మ, ఇద్దరు కూతుళ్లు, కుమారుడు శ్యాంప్రసాద్‌రెడ్డి ఉన్నారు. ఎమ్మెస్ రెడ్డి భౌతిక కాయానికి సోమవారం ఉదయం పంజాగుట్ట శ్మశాన వాటికలో అంత్యక్రియలు జరగనున్నాయి. 
మల్లెమాల సుందరరామిరెడ్డి నెల్లూరు జిల్లా వెంకటగిరి తాలూకాలోని అలిమిలి అనే మారుమూల గ్రామంలో 1924 ఆగస్టు 15న జన్మించారు. ఆయన తల్లిదండ్రులు రంగమ్మ, రామస్వామిరెడ్డి. ఆయనకు నలుగురు తమ్ముళ్లు, ఒక చెల్లెలు. ఎమ్మెస్ రెడ్డి ఇంటిపేరు.. 'మన్నెమాల'. అయితే అందులో అర్థం కనిపించక 'మల్లెమాల'గా మార్చుకున్నారు. మాస్టారు చెప్పిన పద్యాల్ని ఒకసారి విని వెంటనే వాటిని ఒక్క తప్పు పోకుండా పఠించి చిన్నతనంలోనే ఏకసంథాగ్రాహిగా పేరొందారు. 
అయితే.. ఆర్థిక కారణాల వల్ల ఆయన చదువు ఆగిపోవడంతో నాగలిపట్టి దుక్కి దున్నారు. ఆ తర్వాత వ్యవసాయం అర్ధంతరంగా ఆగిపోవడంతో ఉన్న ఊళ్లో నెలకు ఎనిమిది రూపాయల జీతం మీద మైకా డిపోలో ఉద్యోగిగా చేరాడు. కొన్ని రోజులకు జీతం వద్ద యజమానితో విభేదం తలెత్తి ఇంకెవరి వద్దా పనిచేయకూడదని నిర్ణయించుకొని చిన్న చిన్న వ్యాపారాలు చేశారు. అలా సంపాదించిన డబ్బుతో.. అప్పుల కోసం తండ్రి అమ్ముకున్న భూముల్ని రెట్టింపు ధరకు తిరిగి కొని, తండ్రికి ఆనందం చేకూర్చారు. 
కొద్ది రోజులపాటు రేషన్ దుకాణాన్ని కూడా నిర్వహించిన ఆయన మైకా వ్యాపారంలో అడుగుపెట్టి అందులోనూ రాణించారు. ఆయన రాసిన 'మాకొద్దీ జమీందారి పెత్తనం. అది రద్దు కావాలి తప్పకుండ తక్షణం' అన్న గేయాన్ని విన్న ప్రకాశం పంతులు మల్లెమాలను 'సహజకవి'గా సంబోధించారు. ఆ నాటి నుంచీ సాహితీలోకం ఆయన్ను సహజకవి మల్లెమాలగా పిలుస్తోంది. 1951 అక్టోబర్‌లో సౌభాగ్యమ్మను జీవిత భాగస్వామిగా స్వీకరించిన ఆయన రాజకీయాల్లోనూ కొద్దికాలం ఉన్నారు. 
1957లో వెంకటగిరి పంచాయతీ ఎన్నికల్లో మెంబర్‌గా గెలిచి, అధ్యక్షుడిగా మూడు ఓట్ల తేడాతో ఓడిపోయారు. అప్పట్నుంచీ ప్రత్యక్ష రాజకీయాలకు దూరంగా ఉంటూ వచ్చారు. ఎన్టీఆర్ తెలుగుదేశం పార్టీ ఏర్పాటుచేసే సమయంలో.. ఎమ్మెస్‌రెడ్డిని తమ పార్టీలో చేరమని ఆహ్వానించినా రాజకీయాలు తన తత్వానికి సరిపడవని చెప్పి సున్నితంగా తిరస్కరించారు. 
ఎగ్జిబిటర్‌గా సినీ రంగంలోకి అడుగుపెట్టి గూడూరులో సుందరమహల్ అనే థియేటర్‌ను నిర్మించి, 1963 డిసెంబర్‌లో ప్రారంభించారు. 1964లో వ్యాపార నిమిత్తం మద్రాసు వెళ్లినప్పుడు అనుకోకుండా 'కుమరిప్పెణ్' అనే తమిళ సినిమా చూశారు. ఆ సినిమా నచ్చి, రూ.60 వేలకు డబ్బింగ్ హక్కులు కొన్నారు. కౌముది ఆర్ట్ పిక్చర్స్‌ను స్థాపించి, 'కుమరిప్పెణ్'ను 'కన్నెపిల్ల'గా డబ్‌చేసి, 1966 డిసెంబర్ 26న తన బ్యానర్‌పై విడుదల చేశారు. ఆ తర్వాత 'కొంటెపిల్ల', 'కాలచక్రం' అనే డబ్బింగ్ చిత్రాలు విడుదల చేసిన ఆయన 1968లో శోభన్‌బాబు, వాణిశ్రీ జంటగా 'భార్య' చిత్రాన్ని నిర్మించి, స్ట్రయిట్ సినిమాల నిర్మాతగా మారారు. ఆ సినిమా బాగా ఆడింది. 
ఆ తర్వాత లాభనష్టాలకు అతీతంగా ఎమ్మెస్ రెడ్డి అనేక చిత్రాల్ని నిర్మించారు. వాటిలో.. 'శ్రీకృష్ణ విజయం', 'ఊరికి ఉపకారి', 'కోడెనాగు', 'ఏకలవ్య', 'పల్నాటి సింహం', తలంబ్రాలు, ఆహుతి, అంకుశం, అమ్మోరు, జూనియర్ ఎన్టీఆర్‌ను వెండితెరకు పరిచయం చేస్తూ తీసిన 'రామాయణం' చిత్రాలు ఆయనకు బాగా పేరు తెచ్చిపెట్టాయి. 'అంకుశం'లో ముఖ్యమంత్రిగా నటించి, నటుడిగానూ తన సత్తా చాటారు. చిత్రసీమకు చెందిన అనేక సంఘాలకు ఎమ్మెస్‌రెడ్డి తన సేవల్ని అందించారు. తెలుగు సినిమాకు చేసిన సేవలకు గుర్తింపుగా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నుంచి రఘుపతి వెంకయ్య అవార్డును అందుకున్నారు. 
సామాజిక సేవ
ఎమ్మెస్ రెడ్డి యువకుడిగా ఉన్న కాలంలో బెంగాల్ కరువుకు 30 లక్షల మంది బలయ్యారు. దాని గురించి సుంకర సత్యనారాయణ, వాసిరెడ్డి భాస్కరరావు రాసిన 'బుర్రకథ'కి ప్రభావితులై తంబుర చేతబట్టి ఆ బుర్రకథ చెప్పి రూ.10 వేలు సేకరించి కలకత్తాకు పంపారు. దివిసీమ ఉప్పెన కారణంగా వేలాది మరణించినప్పుడు.. 'కన్నీటి కెరటాలు' అనే డాక్యుమెంటరీని నిర్మించారు. 1993 సెప్టెంబర్‌లో మహారాష్ట్రలోని లాతూర్‌లో సంభవించిన భూకంపంలో అసువులు బాసిన వేలాది అభాగ్యుల మృతదేహాల్ని చూసి చలించిపోయిన ఆయన మరో తొమ్మిదిమంది కవులతో కలిసి 'బాష్పాంజలి' పేరుతో పుస్తకాన్ని ప్రచురించి, దాని ద్వారా రూ.లక్ష సేకరించి, భూకంప బాధితుల సహాయనిధికి పంపారు. 
అభినవ వాల్మీకి
రచయితగా ఎమ్మెస్‌రెడ్డి తెలుగు భాషకు చేసిన సేవ అపారం. 'మల్లెమాల రామాయణం', 'వృషభ పురాణం', 'నిత్య సత్యాలు', 'తేనెటీగలు', 'మంచు ముత్యాలు', 'అక్షర శిల్పాలు', 'ఎందరో మహానుభావులు', 'వాడని మల్లెలు' వంటి పద్య, గద్య పుస్తకాలు వెలువరించారు. వీటిలో 'మహిత వినయశీల మల్లెమాల' మకుటంతో రాసిన 'నిత్యసత్యాలు' ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రికలో నూరు వారాల పాటు ధారావాహికంగా వచ్చాయి. 
నాగభైరవ కోటేశ్వరరావు ఆయనకు 'అభినవ వేమన' బిరుదును ప్రదానం చేశారు. ఎమ్మెస్‌రెడ్డి రాసిన 'మల్లెమాల రామాయణం' చదివిన గుంటూరు శేషేంద్ర శర్మ 'మళ్లీ పుట్టాడు వాల్మీకి మల్లెమాలగా' అని ప్రశంసించారంటే కవిగా ఆయనది ఎంతటి ఉన్నత స్థాయో అర్థమవుతుంది. ఇటీవల ఆయన రాసిన స్వీయ చరిత్ర 'ఇదీ నా కథ' సినీ రంగంలో ఎంతగా కలకలం సృష్టించిందీ తెలిసిందే. 

-ఆంధ్రజ్యోతి డైలీ (మెయిన్), డిసెంబర్ 12, 2011

ఇంటర్వ్యూ: పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్ట్ ఈశ్వర్

పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టుగా మరచిపోలేని సంఘటనలెన్నో 

తెలుగు చలనచిత్ర పరిశ్రమలో 'సినిమా పోస్టర్'కి ఉండే ప్రాధాన్యత ఏమిటో అందరికీ తెలిసిందే. ఆ రంగంలో ఆయనే అత్యంత సీనియర్ పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టు. ఇవాళ చేతితో పనిలేకుండా కంప్యూటర్‌తో సునాయాసంగా సినిమాల డిజైన్లు చేస్తున్నారు. కానీ తన కాలంలో కుంచెతో అద్భుతమైన పోస్టర్లకి ప్రాణం పోసి, ఆ సినిమాలపట్ల ప్రేక్షకుల్లో అనురక్తిని కలిగించిన అపురూప పబ్లిసిటీ చిత్రకారుడు ఈశ్వర్. ఇటు రాసిపరంగా కానీ, అటు వాసిపరంగా కానీ సినీ ఆర్ట్ రంగంలో ఎవరెస్టు శిఖరం, ఎన్నటికీ చెరిగిపోని సంతకం ఈశ్వర్. 45 సంవత్సరాల కాలంలో ఏకంగా 2,500 చిత్రాలకు పనిచేసిన ఆ కళాశిల్పి ఇటీవలే తన జీవితానుభవాలతో పాటు, తాను గీసిన సినీ బొమ్మలతో 'సినిమా పోస్టర్' అనే పెద్ద పుస్తకాన్ని వెలువరించారు. ఈ సందర్భంగా  ప్రత్యేకంగా సంభాషించారు. ఆ విశేషాలు ఆయన మాటల్లోనే...

నా కెరీర్‌లో నేను పనిచేసిన సుమారు రెండు వేల పైచిలుకు సినిమాల ప్రతిఫలంలో నాకు దక్కింది మూడవ వంతు కూడా లేదు. నాకే కాదు. ప్రతి సినీ జీవికి ఈ అనుభవం ఎదురయ్యే ఉంటుంది. అందరి విజయం వెనుక ఈ రహస్యం దాగి ఉంటుంది. డబ్బు కంటే అందరి మన్ననలూ పొందడం ముఖ్యం. ఆయా కంపెనీలకు పర్మినెంట్ టెక్నీషియన్‌గా సాగిపోవడం ఇంకా ముఖ్యం. ఆ రకంగా ఇవాళ నేను సాధించిన దానికి ఎంతో ఆనందంగా ఉన్నా.
'సినిమా పోస్టర్'కి అదే ప్రేరణ
ఒక రోజున సేతు అనే తమిళ నటుడు ఆమ్‌స్టర్‌డామ్ (నెదర్లాండ్స్)కి చెందిన ఎడో బౌమన్ అనే వ్యక్తిని తీసుకుని నా వద్దకు వచ్చాడు. తాను బాలీవుడ్ సినీ పోస్టర్స్ మీద పరిశోధన చేస్తున్నానని బౌమన్ చెప్పాడు. హిందీ చిత్రసీమలోని అనేకమంది నిర్మాతల్నీ, పోస్టర్ డిజైనర్లనూ కలిశాడు. అనేక హిందీ సినిమాల పోస్టర్లని సేకరించాడు. వాటిలో నేను చేసిన పోస్టర్లు చాలానే ఉన్నాయి. మూడు గంటల పాటు నన్ను ఇంటర్వ్యూ చేశాడు బౌమన్. అతను సేకరించిన వివరాలతో ఆ తర్వాత లండన్‌లోనూ, లాజ్ ఏంజిల్స్‌లోనూ ఉన్న టాస్‌చెన్ పబ్లికేషన్స్ సంస్థ 'ఆర్ట్ ఆఫ్ బాలీవుడ్' అనే పుస్తకం తెచ్చింది. బౌమన్ నన్ను కలవడం నాకు స్ఫూర్తినిచ్చింది. మన పోస్టర్ల మీద విదేశీయులు సైతం పుస్తకాలు తెస్తుంటే మన పోస్టర్ల మీద మనమెందుకు ఓ పుస్తకం రాయకూడదనిపించింది. అలా మూడేళ్ల కష్టంతో 'సినిమా పోస్టర్' తెచ్చా. 
మామూలు శ్రమకాదు
దీని కోసం నిజంగా ఎంతో శ్రమించా. పుస్తకాన్ని ఎలా తీసుకు రావాలి? వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే నా ఆర్ట్ వర్క్ ఏదీ నా వద్ద లేదు. అప్పుడు వాటిని వెతకడం ప్రారంభించా. నా వద్ద పనిచేసిన 52 మంది పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టుల్ని సంప్రదించా. వారిలో నలుగురైదుగురు నేను వేసిన పోస్టర్లనీ, ఆర్ట్ వర్క్‌నీ తీసుకొచ్చి ఇచ్చారు. అయినా 45 ఏళ్ల కాలంలో నా పనిలో నాకు లభ్యమైంది కేవలం 5 శాతం మాత్రమే. నేను తెలుగు, తమిళ, కన్నడ, మలయాళ, హిందీ భాషల సినిమాలకే కాక ఒరియా, బెంగాలీ, అస్సామీ చిత్రాలకూ పనిచేశా. అన్నీ కలిపి సుమారు 2500 సినిమాలకు పనిచేశా. కానీ నాకు వాటిలో 1900 సినిమాలే దొరికాయి. నా జీవిత కథతో పాటు ప్రపంచవ్యాప్తంగా పేరుపొందిన ఆర్టిస్టులతో పాటు దక్షిణ, ఉత్తర భారతదేశంలో పేరుపొందిన ఆర్టిస్టుల జీవిత కథలు సేకరించి వారి గురించి రాశా. పద్నాలుగు మంది ప్రఖ్యాత తెలుగు చిత్రకారుల గురించి అధ్యయనం చేసి రాశా. సినీ ఇండస్ట్రీలో నేను అతి సన్నిహితంగా మెలిగిన మహోన్నత వ్యక్తులతో గడిపిన మధుర క్షణాలు గుర్తు చేసుకున్నా.
మరచిపోలేని సంఘటనలు
1970లలో ఓ దీపావళికి ఆరుగురు పేరుపొందిన తమిళ హీరోలు.. ఎంజీఆర్, శివాజీ గణేశన్, జెమిని గణేశన్, జయశంకర్, రవిచంద్రన్, శివకుమార్ సినిమాలు విడుదలయ్యాయి. వాటన్నింటికీ నేనే పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టుని. ఇలా అందరు హీరోల చిత్రాలకు ఒకే పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్ట్ డిజైన్ చేయడం అదివరకే కాదు, ఆ తర్వాత కూడా ఎప్పుడూ జరగలేదు. అది నా అదృష్టం. తెలుగు చిత్రసీమ వజ్రోత్సవ వేడుకల్లో సినీ ప్రముఖుల నడుమ అశేష జన సందోహంలో నిష్ణాతులతో పాటు నాకూ గౌరవ పురస్కారాన్ని అందించడం నేనెన్నడూ మరువలేని సంఘటన. ఒకనాడు ఏకాకిగా బిక్కుబిక్కుమంటూ దిక్కుతోచని స్థితిలో పాండీ బజార్‌లో తిరిగిన నన్ను ఇవాళ సినీ జగత్తులో ఏకైక సీనియర్ పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టుగా గుర్తించి వజ్రోత్సవ వేడుకల్లో సెలబ్రిటీగా నన్ను గౌరవించడంతో నా శ్రమ చరితార్థమైందనిపించింది. అంతకుముందు 1974లో డిస్టిబ్యూటర్లందరూ కలిసి బెజవాడలో అక్కినేని నాగేశ్వరరావు చేతుల మీదుగా చేసిన ఘన సన్మానాన్ని కూడా నేను మర్చిపోలేను. తమిళనాడు మాజీ ముఖ్యమంత్రి అన్నాదొరై 9 అడుగుల నిలువెత్తు ఆయిల్ పెయింటింగ్ వేసే అవకాశం రావడం నాకు లభించిన భాగ్యంగా భావిస్తా. దాన్ని వేసే అవకాశం కల్పించింది అప్పటి తమిళనాడు ముఖ్యమంత్రి కరుణానిధి. అది వేయడానికి నెల రోజుల సమయమిచ్చారు. ఈ మధ్యలో నేనెంతవరకు ఆ బొమ్మ వేశానో చూడ్డానికి కరుణానిధి స్వయంగా రెండుసార్లు మా ఇంటికి రావడం మరచిపోలేని అనుభూతి. ఆ పెయింటింగుని రాజాజీ హాలులో అప్పటి ప్రధాని ఇందిరా గాంధీ ఆవిష్కరించడం నా జీవితంలో మరో గొప్ప ఘటన.
తొలి దర్శకుణ్ణి
'అయినవాళ్లు' సినిమాకి అనుకోకుండా దర్శకత్వం వహించా. భీమలింగం అనే అతన్ని దర్శకత్వం నుంచి తప్పించడంతో దానికి కథ ఇచ్చిన నేనే బలవంతంగా డైరెక్ట్ చేయాల్సి వచ్చింది. ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉండటం వల్ల నాకు మరో దారి లేకపోయింది. అంతా కొత్తవాళ్లతో తీసిన ఆ సినిమా ఆడలేదు. ఇప్పుడు దాని ప్రింటు కూడా దొరకడం లేదు. ఏదేమైనా తెలుగులో డైరెక్టర్ అయిన తొలి పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టుని నేనే. ఇతర భాషల్లో చూసుకుంటే నాకంటే ముందు మలయాళంలో పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టు పి.ఎన్. మీనన్ డైరెక్టర్ అయ్యాడు.
అక్కినేని గ్రూప్ అనే ముద్ర
నటుల్లో శోభన్‌బాబు నాతో సన్నిహితంగా మెలిగేవారు. అలాగే కృష్ణ కూడా. వాళ్ల అత్యధిక సినిమాలకి నేనే ఆర్టిస్టుని. రామారావు గారి సొంత సినిమాలకు పనిచేయకపోయినా ఆయన నటించిన 50 సినిమాలకి పనిచేశా. అయితే అక్కినేనిగారితో సినిమాలు తీసిన కంపెనీలన్నీ నాతో పనిచేయించుకోవడంతో నా మీద ఏఎన్నార్ గ్రూప్ అనే ముద్రపడింది. సీనియర్ దర్శకుడు దాసరి నారాయణరావు, నేను ఒకే ఊరినుంచి ఈ రంగానికి వచ్చాం. ఆయనకంటే నేను ఏడేళ్ల ముందు వచ్చా. ఆయన తీసిన 150 సినిమాల్లో 82 సినిమాలకి పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టుని నేనే. నాతో పాటు గంగాధర్ కూడా ఈ రంగంలో ఎంతో పేరు తెచ్చుకున్నాడు. అయితే మేమెప్పుడూ ఒకరికొకరం పోటీ అనుకోలేదు.
అదే పెద్ద అవార్డు
నేనేనాడు అవార్డుల కోసం ప్రాకులాడలేదు. ఈ 50 సంత్సరాల కాలంలో చిత్రసీమ నా పట్ల చూపిన ఆదరాభిమానాలకు మించిన అవార్డు మరొకటి లేదు. సినీ అవార్డు అనేది ఓ కథను సెల్యులాయిడ్ మీదకు తీసుకురావడానికి శ్రమించిన నటీనటులు, సాంకేతిక వర్గానికి సంబంధించినది. పబ్లిసిటీ అనేది దానికి ఎంతవరకు వర్తిస్తుంది? సినిమా పూర్తయి తొలి కాపీ వచ్చాక మా అవసరం ఏర్పడుతుంది. ఇది నిర్మాణానికి అంటీ అంటనట్లుండే శాఖ. అందుకేనేమో దీనికి అవార్డులు ప్రకటించలేదు. అయినా చిత్ర పరిశ్రమలోని 24 శాఖల్లో పబ్లిసిటీని చేర్చడం సంతోషమే.
'సాక్షి' నుంచి 'దేవుళ్లు' దాకా
1967లో బాపు దర్శకత్వం వహించిన తొలి సినిమా 'సాక్షి'తో ప్రారంభమైన నా సినీ ప్రస్థానం 2000వ సంవత్సరంలో కోడి రామకృష్ణ డైరెక్ట్ చేసిన 'దేవుళ్లు' సినిమాతో ముగిసింది. ఆ తర్వాత నేనే సినిమాకీ పనిచేయలేదు. నన్ను పరిశ్రమ వద్దనుకోలేదు. నేనే కావాలని దూరంగా ఉన్నా. ఒక ఉప్పెనలా కంప్యూటర్ సిస్టమ్ ఈ రంగంలోకి ప్రవేశించింది. మాన్యువల్స్‌లో ఎన్నో ప్రయోగాలు చేసిన మా తరం ఇప్పుడు ఈ కొత్తతరంలో పోటీకి దిగడం సరికాదనిపించింది. అలా అని నేను పూర్తిగా ఈ రంగానికి దూరం కాలేదు. పాత సినిమాలకి కొత్త పోస్టర్లు వేస్తూ వస్తున్నా. మా తరంలో మమ్మల్ని పబ్లిసిటీ ఆర్టిస్టులన్నారు. ఇప్పుడు పబ్లిసిటీ డిజైనర్స్ అంటున్నారు. నేడు ఈ శాఖకు 'ఆర్ట్'తో సంబంధంలేకుండా పోయింది. చెయ్యి తిరిగిన ఆర్టిస్టయితేనే కాని మా కాలంలో నెట్టుకు రాలేకపోయేవాళ్లం. ఇప్పుడు అన్ని వసతులు కంప్యూటర్‌లో ఉన్నాయి. కంప్యూటర్ ఆపరేట్ చేసే పరిజ్ఞానం సంపాదిస్తే చాలనే పరిస్థితి ఉన్నప్పుడు నాలాంటి వాడు దూరంగా ఉండటమే మంచిదని నా గౌరవాన్ని నేను దక్కించుకున్నా. సాంకేతిక నైపుణ్యం పెరగడం, కొత్త కొత్త టెక్నాలజీ రావడం మంచిదే. కంప్యూటర్‌తో అద్భుతాలే చేయొచ్చు. హాలీవుడ్ సినిమాలకి చేస్తున్న పబ్లిసిటీ డిజైన్ల ప్రమాణాల్ని మనవాళ్లు అందుకోవాలి.

సినిమా పజిల్ - 4

Movies: Silver screen Narada

తెలుగు సినిమాల్లో నారదుడి పాత్రను ఇప్పటివరకు ఎంతోమంది పోషించారు. ముఖ్యంగా నారదుడి పాత్ర అనగానే గుర్తుకువచ్చే పేరు కాంతారావు. ఆయనలా ఆ పాత్రలో ఒదిగిపోయిన నటులు ఇంకొకరు అవుపించరు. 'గంగా గౌరీ సంవాదం' (1958), 'దీపావళి' (1960), 'సతీ సులోచన' (1961), 'సీతారామ కల్యాణం' (1961), 'శ్రీకృష్ణార్జున యుద్ధం' (1963), 'శ్రీకృష్ణ పాండవీయం' (1966), 'శ్రీకృష్ణ తులాభారం' (1966) వంటి చిత్రాతో ఆయన అభినవ నారదుడిగా సినీ చరిత్రలో నిలిచిపోయారు. అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, శోభన్ బాబు, హరనాథ్, పద్మనాభం, చంద్రమోహన్ కూడా ఆ పాత్రకు వన్నె తెచ్చారు. ఇటీవలి కాలంలో నారదుడి పాత్ర అంటే నరేశ్ వేస్తున్నారు.
ప్రఖ్యాత సంగీత విద్వాంసుడు మంగళంపల్లి బాలమురళీకృష్ణ 'భక్త ప్రహ్లాద' (1967)లో నారదుడిగా మెప్పించారు. హాస్యనటులైన రేలంగి 'చెంచులక్ష్మి', 'భీష్మ' సినిమాల్లో, రమణారెడ్డి 'పార్వతీ కల్యాణం' (1962)లో, నూతన్ ప్రసాద్ 'కనకదుర్గా మహాత్మ్యం'లో నారద పాత్ర వేశారు.
విశేషమేమంటే ఒక నటి కూడా తెరమీద నారదుడిగా నటించడం. 'కృష్ణప్రేమ' (1943) సినిమాలో నారద పాత్రని టంగుటూరి సూర్యకుమారి పోషించారు. ఇప్పటివరకు తెలుగు సినిమాల్లో ఆ పాత్రని చేసిన ఏకైక నటి ఆమే.

Interview: MS Reddy

"చిత్రసీమలో మిగతావాళ్లు హాయిగా జీవిస్తుంటే ప్రొడ్యూసర్లు మాత్రం నానా బాధలూ పడ్తున్నారు. సినిమాల వల్ల సర్వం కోల్పోయి, చనిపోయిన నిర్మాతల్ని తలుచుకుంటే కన్నీళ్లు వస్తుంటాయి'' అని ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు తెలుగు సినీరంగ దిగ్గజాల్లో ఒకరైన నిర్మాత, కవి, రచయిత అయిన మల్లెమాల సుందరరామిరెడ్డి (ఎం.ఎస్. రెడ్డి). ఆయన తమ సినీ జీవిత అనుభవాలనూ, ప్రస్తుత వ్యాపకాలనూ ప్రత్యేకంగా పంచుకున్నారు. స్ఫూర్తినివ్వడంతో పాటు పాఠాలనూ బోధించే ఆ అనుభవాల మాలిక ఆయన మాటల్లోనే..

నాది ప్రత్యేకమైన దృక్పథం. ఎన్ని అపజయాలు, సుఖాలు, సంతోషాలు, కష్టాలు వచ్చినా ప్రత్యేకంగా వెళతాను. సంతోషాన్నీ, విషాదాన్నీ సమానంగా స్వీకరిస్తా. నేను అభిమానించిన వాళ్లనుంచి ఎంత నేర్చుకున్నానో, అవమానించిన వాళ్లనుంచీ అంత నేర్చుకున్నా. ఒకళ్ల నుంచి స్ఫూర్తిపొందితే, ఇంకొకళ్ల నుంచి పాఠాలు నేర్చుకున్నా.
ఏకలవ్యుడితో పోలిక ఉంది
రచయితగా నాకు బాగా తృప్తినిచ్చిన సినిమా కృష్ణ, జయప్రద, గుమ్మడి నటించిన 'ఏకలవ్య'. ఆ సినిమాకి కథ, మాటలు కొండవీటి వెంకటకవి రాస్తే, పాటలు, పద్యాలు, దండకాలు నేను రాశా. ఆ సినిమా గురించి మాట్లాడుతూ 'తెలుగులో ఇంతటి సాహిత్య విలువలున్న సినిమాని ఇంతదాకా చూడలేదు' అన్నారు బెజవాడ గోపాలరెడ్డి. 'ఏకలవ్య' నా జీవితానికి సంబంధించిన చిత్రం. ఏకలవ్యుడికీ, నాకూ పోలికలున్నాయి.
నేను కోరుకునేది అదే
నిర్మాతగా నాకు బాగా తృప్తినిచ్చిన చిత్రం శోభన్‌బాబు నటించిన 'కోడెనాగు'. నేను రాసిన 'సంగమం సంగమం అనురాగ సంగమం' పాట పెద్ద హిట్. ఆర్థికంగా కూడా ఆ సినిమా సంతృప్తినిచ్చింది. ఇక నాకు నచ్చని నా సినిమాల్లో 'ముత్యాల పల్లకి' ముఖ్యమైంది. ఆ సినిమాలోనూ నా పాటలు హిట్. బయ్యర్లు ఆ సినిమా కోసం పోటీపడ్డారు. వాళ్లు అడిగిన రేటుకే ఇచ్చా. నాకు లాభం వచ్చినా, వాళ్లంతా నష్టపోయిన బాధ ఇప్పటికీ నాలో ఉంది. 'నేనొక్కణ్ణి బాగుంటే చాలదు. అందరూ బాగుండాలి' అని కోరుకుంటా. ఎందుకంటే ఆ అందరిలో నేనూ ఉంటా కాబట్టి.
అదే గొప్ప పిక్చర్
మా అబ్బాయి శ్యాంప్రసాద్‌రెడ్డికి 'సినిమా నిర్మాణం వద్దు నాయనా' అని చెప్పా. 'మీ అడుగుజాడల్లోనే నడవాలనుకుంటున్నా. నన్ను వదిలేయండి' అన్నాడు. అలా తొలి ప్రయత్నంగా 'తలంబ్రాలు' తీశాడు. తను తీసిన సినిమాలన్నింట్లోకీ అది గొప్ప పిక్చర్. దాన్ని చూసి 'ఇలాంటి సినిమా నేను తీయలేకపోయానే' అనుకున్నా. తర్వాత ఆహుతి, అంకుశం, ఆగ్రహం, అమ్మోరు, అంజి, అరుంధతి సినిమాలు తీశాడు. 'అంజి' కోసం చిరంజీవి చాలా కష్టపడ్డారు. అయినా ఆ సినిమాలో వచ్చిన నష్టం వల్ల మా ఆస్తుల్లో 80 శాతం గాలికి కొట్టుకుపోయాయి. ఎన్ని సక్సెసులు తీసినా ఒక ఘోరమైన ఫ్లాప్ వస్తే ఫలితం ఎలా ఉంటుందనే దానికి అది ఓ ఉదాహరణ.
మా అబ్బాయి గొప్పవాడు
'అరుంధతి'లో హీరో లేడు. 'అంజి'లో ఎక్కడ తప్పు జరిగిందో తెలుసుకుని, ఆ తప్పులు లేకుండా 'అరుంధతి' తీశాడు. అది గొప్ప సబ్జెక్టు కాదు. స్క్రీన్‌ప్లే, పాత్రల గొప్పతనంతో అది సంచలనాత్మక విజయం సాధించింది. ఆ సినిమాతో చేతికందనంత ఎత్తు ఎదిగిపోయింది అనుష్క. మా అబ్బాయి అని గొప్పలు చెప్పడం కాదు. వాడు దేనికీ రాజీపడడు. వ్యక్తిగా గొప్పవాడు. సినిమా తీసేముందు నా పాదాలకు దణ్ణం పెడతాడు. ఇవాళ వాడు లేకపోతే నేను లేను. వరుస విజయాలు వచ్చినప్పుడు ఎలా చూసినా, ఇప్పుడు పువ్వులా చూసుకుంటున్నాడు.
బాధలు పడుతోంది ప్రొడ్యూసర్లే
ఇవాళ సినిమా రంగంలో ఎవరు పచ్చగా ఉన్నారు? హిందీ తర్వాత మనమే ఎక్కువ సినిమాలు తీస్తున్నామని డబ్బాలు కొట్టుకుంటున్నారు. కానీ సినిమావాళ్లలో హాయిగా జీవిస్తోంది టెక్నీషియన్లు, డైరెక్టర్లు, చిన్నా పెద్ద ఆర్టిస్టులే. ప్రొడ్యూసర్లు మాత్రం నానా బాధలూ పడ్తున్నారు. సినిమాల వల్ల సర్వం కోల్పోయి, చనిపోయిన నిర్మాతల్ని తలుచుకుంటే కన్నీళ్లు వస్తుంటాయి.
నా ధ్యాసంతా దాని మీదే
నేను బతికి ఉన్నానని చిత్రసీమలోని 90 శాతం మందికి గుర్తు ఉండదనుకుంటా. ఇప్పుడు నా ధ్యాసంతా నేను రాస్తున్న 'ఇదీ నా కథ' అనే నా జీవిత చరిత్ర మీదే ఉంది. పది నెలల నుంచీ రాస్తున్నా. అదే తపస్సు నాకు. ఇప్పటికి ఐదు వెర్షన్లు రాసినా తృప్తి కలగలేదు. ఆరో వెర్షన్ రాస్తున్నా. ఆత్మకథ అనేది కత్తిమీద సాము. మనిషి జీవితంలో చెప్పేవి, చెప్పకూడనివి ఉంటాయి. మంచీ చెడూ నిజాయితీగా చెప్పగలిగితేనా జీవిత చరిత్ర రాయాలనేది నా అభిప్రాయం. ఇప్పుడు నాకు 87 వచ్చింది. తుదిశ్వాస విడిచేదాకా కాగితం, కలం ఉండాలనేది నా ఆశ.

Telugu Cinema Quiz-2

1. 'పప్పు'లో హీరో?

2. 'యమగోల'లో విలన్?

3. 'ద్రోహి'లో కమల్‌హాసన్ భార్య?

4. 'మానసవీణ మధుగీతం' పాట ఏ సినిమాలోనిది?

5. 'భక్త కన్నప్ప'గా నటించిందెవరు?

6. 'బిందాస్'లో మనోజ్ సరసన నాయిక?

7. 'రాయినైనా కాకపోతిని రామపాదం సోకగా' పాట ఏ సినిమాలోనిది?

8. 'చిన్నమాట ఒక చిన్నమాట' అంటూ 'మల్లెపూవు'లో పాడిన గాయని?

9. రవిరాజా పినిసెట్టి డైరెక్షన్‌లో చిరంజీవి, రాధిక, భానుప్రియ కలిసి నటించిన ఫిల్మ్?

10. శోభన్‌బాబు 'ఇల్లాలు ప్రియురాలు'లో ఇల్లాలు సుహాసిని, మరి ప్రియురాలు?

జవాబులు:

1. కృష్ణుడు

2. రావు గోపాలరావు

3. గౌతమి

4. పంతులమ్మ

5. కృష్ణంరాజు

6. షీనా

7. గోరంతదీపం

8. పి. సుశీల

9. జ్వాల

10. ప్రీతి