Showing posts with label caste. Show all posts
Showing posts with label caste. Show all posts

Saturday, March 19, 2016

Poetry: Nippu Kanam (Fire Cell)

నిప్పుకణం

నీది ఆత్మహత్య అయినా
రాజ్యం చేసిన హత్య అయినా
నీది సాదాసీదా మరణం కాదు
దేశం దేశాన్నే జ్వలింపజేసిన 
నిప్పుకణిక నీ మరణం

మొదట్లో నేనూ అనుకున్నాను
యుద్ధం మధ్యలో వెన్నుచూపిన భీరువువని
చావు తప్ప పరిష్కారం లేదనుకున్న పిరికివాడివని
ఇప్పుడు కళ్లకు కడుతోంది వీరుడా
యుద్ధం మధ్యలో ఆత్మాహుతి అంటే ఏమిటో
ప్రత్యర్థి వెన్నులో చలి పుట్టించడమంటే ఏమిటో

పుట్టుక నుంచే పెరిగిన ఇంటినుంచే
వివక్షను ఎదుర్కొన్నవాడివి
విశ్వవిద్యాలయంలో వివక్ష
నీకు పెద్దలెక్కలోనిది కాదు
అయినా నీ ఊపిరి నువ్వే తీసుకున్నావంటే
అన్యాయపు వేర్లు ఎక్కడిదాకా విస్తరించాయో
తెలిసొచ్చి నిర్లిప్తుడవై నిస్పృహుడవయ్యావేమో
కట్టలుగా పుట్టలుగా అడ్డుపడుతున్న
అవరోధాల్ని ఈడ్చిపారేయలేనని అనుకున్నావేమో

నువ్వు లేకపోయినా 
నీ మరణం ఎట్లాంటి జ్వాలను రేపిందో చూడు
ఎన్ని ప్రశ్నల్ని లేవనెత్తిందో చూడు
విద్యాలయాల్లో విద్యకు బదులు మితిమీరుతున్న 
రాజకీయాల జాడలు దిగ్భ్రాంతిపరుస్తున్నాయి
దుర్మార్గ దోపిడీ శక్తులు దట్టంగా అల్లుతున్న 
కులసూత్రాలు సాలెపురుగులా చంపుకుతింటున్నాయి 
చదువు కోసం వెళ్లిన కొడుకులు
క్షేమంగా ఇంటికొస్తాడో లేదోనని
అమ్మలు ఆందోళనపడుతున్నారు

నువ్వు అర్ధంతరంగా లోకాన్ని వదిలేశావు
పడమటి సూర్యుడిలా మాయమయ్యావు
నీకు తెలీదు.. నువ్విప్పుడు ఎంతమంది గుండెల్లో చిరంజీవివో
ఎంతమందిని ధీరులుగా మార్చేస్తున్నావో
నీకు తెలీదు.. నువ్వు గోడలో పాతుకొన్న రావిమొక్కవు
ఎన్నిసార్లు తుంచినా తిరిగి చిగురిస్తావు
నువ్విప్పుడు ఓటమిని ఒప్పుకున్న పరాజితుడివి కాదు
సహచరులకు యుద్ధాన్ని కొనసాగించే తెగింపునిచ్చిన విజేతవు

- 'స్వాప్నికుడి మరణం' పుస్తకం నుంచి

Monday, April 4, 2011

కవిత: ఓ తెలు'గోడు'!

కలత చెందమాకే అమ్మా!
క్షేమమేనే నేను
అయ్యాళ 'మాకు తప్పలేదు,
నీకెందుకురా మగ్గం గుంట?
హైద్రాబాదెళ్లి ఉద్యోగమేదన్నా చేసుకో' అంటా
బలవంతంగా తరిమావ్
ఇయ్యాళ 'నాన్నా! హైద్రాబాదులో
ఒకటే గొడవలంట కదరా
నీకేమవ్వుద్దోనని బయంగా ఉందిరా' అంటా
కలవరపడ్తున్నావ్
అప్పుడు తరిమిదీ నువ్వే
ఇప్పుడు భయపడ్తోందీ నువ్వే

అయినా నువ్వు మాత్రం కలగన్నావా
రోజులిట్లా మారతాయనీ
ఇన్నేళ్ల తర్వాత
నువ్వెందుకు వొణికిపోతున్నావో
నాకు తెలుస్తానే ఉందమ్మా
ఇయ్యాళ విగ్రహాలు పడగొట్టినోళ్లు
రేపు మనుషుల్ని కొట్టకుండా ఉంటారా?
ఇది నీ ప్రశ్న
నీలాంటి అమ్మలందరి ప్రశ్న

ఈ నగరానికొచ్చినప్పుడు
నేనున్నది తెలంగాణ అనీ
అది నాది కాదనీ తెల్వదే అమ్మా
ఈ ఆంధ్ర, తెలంగాణ
పంచాయితీ ఏందో అస్సలు తెల్వదే
'మన హైద్రాబాద్' అనుకునే
నువ్వు పంపిచ్చావు.. నేనొచ్చానే
'సీమాంధ్ర' అంటా
ఓ కొత్తమాటని పలుకుతున్నారే
నిన్న మొన్నటిదాకా
భుజం మీద చేతులేసి తిరిగిన
నా తెలంగాణ మిత్రులు
ఇయ్యాళ అదోరకంగా, అపనమ్మకంగా
నావంక చూస్తున్నారే
వాళ్లేమన్నా పడాలంటనే
నేను చేసిన తప్పేందే అమ్మా!

తెలంగాణ కోసం కొట్లాడాల్సింది
కూటి కోసం వచ్చిన
మామూలు జనంతో కాదనీ
అధికారం చేతుల్లో పెట్టుకుని
తమ లాభం మాత్రమే చూసుకునే,
మనుషుల మధ్య ప్రాంతీయ ద్వేషాలు రగిల్చే
ఓటు రాజకీయాలు చేసే వాళ్లతోననీ
తెలిసినోళ్లు కూడా
తెలీనట్లు ఊరుకుంటున్నారే

కులం ఓ మత్తు
మతం మరింత మత్తు
ఇయ్యాళ 'ప్రాంతం' లేదంటే 'స్థానికం'
మహా మహా మత్తు అయిపోతోందే
'మీరేమిట్లు?' నుంచి 'మీదే ఊరు?' కాడికి
వొస్తున్నారే జనం
'మనమంతా భారతీయులం' ఒట్టిమాట
ఇయ్యాళ ఫలానా రాష్ట్రీయులం
రేపు ఫలానా జిల్లా వాళ్లం
ఎల్లుండి ఫలానా ఊరోళ్లం
ఆవులెల్లుండి ఫలానా వీధోళ్లం
ఆ తర్వాత రోజు పక్కింటోడూ
మన శత్రువేనమ్మా

ఎవడి అస్తిత్వం వాడిదే
ఎవడి బలం వాడిదే
బలవంతుడిదే రాజ్యమమ్మా
భయపడమాకే అమ్మా
నాకు మంచితనం మీదా
మనిషితనం మీదా నమ్మకం పోలేదే
ఈ రోజుకైతే క్షేమమేనే నేను!

-ఆంధ్రజోతి డైలీ, ఏప్రిల్ 1, 2011